Komentarze

wróć do menu komentarzy

wróć do bloga

minutowe dialogi Atrakcyjnej Arabessy i Jasia Humusa

Mini-multi-kulti

minutowe dialogi Atrakcyjnej Arabessy i Jasia Humusa
18 kwietnia 2012
Stanisław Strasburger, Rana Siblini

Kocham cię, a kochanie moje to… dobrobyt




- Ostatnio Firaz opowiadał mi o swojej dziewczynie. Zakochał się jeszcze jako chłopiec, wiesz, wielka, romantyczna miłość w orientalnym stylu. Codziennie wyglądał jej z okna sklepu taty, jak drugą stroną ulicy wracała ze szkoły. Dziewczyna z początku go nie chciała, ale wreszcie dopiął swego i od dwóch lat są parą. Oboje pracują i nieźle zarabiają, nawet utrzymują swoich rodziców. Kiedy mi to opowiadał, zapytałem się, dlaczego nie zamieszkają razem. – Najpierw muszę zebrać więcej pieniędzy – odrzekł i zanim zdążyłem się odezwać, dodał: – Poza tym, na co mi te jej pierdułki w łazience? Szminki, szczotki, lakiery, Bóg wie co jeszcze... I tak mnie to czeka, ale nie muszę się spieszyć. – Powiedz, jak to jest, Arabesso? Firaz ma dziewczynę swoich marzeń, a ich związek sprowadza się do wychodzenia na drinka i po zakupy dwa razy w tygodniu!

- Jak wiesz, zamieszkać razem bez ślubu nie jest u nas łatwo. Ludzie z trudem akceptują taki układ. A jeśli mowa o małżeństwie, to biedny Firaz musi zarobić na mieszkanie, dwa samochody i oczywiście na gosposię!

- Sugerujesz, że trzydziestoletni Libańczyk tak bardzo boi się postawić w domu, że ze swoją wielką miłością woli stać na spocznij?! Kiedy obserwuję tutejszych biznesmenów, nie robią wrażenia strachliwych. Weź ten cały libański boom na rynku nieruchomości. Trzeba mieć nerwy jak postronki, aby inwestować w budownictwo w kraju, w którym co kilka lat są bombardowania. Rodzinna sprzeczka przy tym to pestka!

- Chyba nie doceniasz libańskich rodzin, Jasiu. Poza tym na takich inwestycjach świetnie się zarabia! Właśnie ich powodzenie zapewnia prawdziwą niezależność, nawet jeśli wyczerpałby się rodzinny kredyt zaufania.

- Otóż to! Kredyt rodzinny po libańsku: zerowe oprocentowanie i wieczny dobrobyt za cenę – bagatela! – swobody kochania. Większość rodzin moich bejruckich przyjaciół ma drugi dom w górach. Jeżdżą tam zaledwie na kilka tygodni w roku. W Polsce czy w Niemczech byłby to luksus, na który mało kogo stać.

- Znasz nasze powiedzenie, „نيال مين عندو مرقد عنزة بجل لبنان ” - „W libańskich górach szczęście daje nawet zagroda dla kóz”. Czy mielibyśmy się tego wyrzec?

- Góry w Libanie są piękne, ale ja gotów byłbym zrezygnować ze wszystkich gór świata, byle tylko zamieszkać z ukochaną. Kiedy zmarła moja babcia, rodzice przeznaczyli jej mieszkanie dla mnie i dla mojej siostry, żebyśmy mieli gdzie mieszkać i prowadzić niezależne życie. Nikomu nie przyszłoby do głowy zamieniać je na willę w Tatrach!

- Prowadzić niezależne życie czy założyć rodzinę? Jeśli chodzi o to drugie, u nas również mieszkanie po babci poszłoby na taki cel.

- Prawdziwa polityka prorodzinna. Godne podziwu, tylko może nieco przestarzałe. Przypomnij sobie sznury samochodów parkujących wzdłuż nabrzeża w podbejruckiej marinie, gdzie za zaparowanymi szybami stęsknione pary prowadzą niezależne życie.

- Uważaj Jasiu, nie przeholuj! Podbejrucka marina to już zupełnie inna historia…

Cykl powstaje równolegle po polsku, arabsku i niemiecku. Projekt finansowany ze środków Nadrenii Północnej-Westfalii. Wspierany przez Instytut Książki oraz Instytut Goethego w Libanie.

Atrakcyjna Arabessa – Rana Siblini – pochodzi z Bejrutu. Jest edukatorką i filolożką-arabistką. Od jesieni 2010 mieszka w Niemczech. Na uniwersytecie w Münster pisze doktorat o nostalgii w arabskiej poezji emigracyjnej okresu średniowiecza.

Jaś Humus – Stanisław Strasburger – jest pisarzem, publicystą i animatorem kultury, specjalizującym się w zagadnieniach wielokulturowości. Pochodzi z Warszawy. Na co dzień przemieszcza się między Kolonią, Bejrutem i swoim rodzinnym miastem.



Komentarze:



Komentarze niepołączone z portalem Facebook

Komentarz pojawi się po zaakceptowaniu przez moderatora.

archiwum (12)

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?