Czytelnia

Kobieta

Elżbieta Adamiak

Elżbieta Adamiak, O co chodzi w teologii feministycznej?, WIĘŹ 1993 nr 1.

1 Wśród wielu wydanych przez nią dokumentów na szczególną uwagę zasługują wyniki konsultacji z Ber­lina Zachodniego z 1974 roku: „Sexism in the 1970s. Discrimination against Women” oraz tzw. raport z Sheffield, z 1981 roku: „The Community of Women and Men in the Church”.
2 Deklaracja Kongregacji Doktryny Wiary „Inter insigniores” w sprawie możliwości dopuszczenia kobiet do święceń kapłańskich z 1976 roku, list apostolski Jana Pawła II „Mulieris dignitatem” o godności i powołaniu kobiety wydany w 1988 roku.
3 Jean Delumeau nazywa je „litaniami antyfeministycznymi”, a do najbardziej jaskrawych przykładów zalicza dzieło franciszkanina A. Pelayo „De planctu ecclesiae”, napisane na żądanie Jana XXII ok. 1330 roku oraz H. Institoris, J. Sprenger, „Malleus Maleficarum” (Młot na czarownice) napisany w 1456 roku przez dwu inkwizytorów zakonu dominikańskiego podręcznik tępienia czarownic. Szersza dokumentacja w J.-M. Aubert, „La femme. Antifeminisme et christianisme”, Paryż 1975.
4 E. Schüssler-Fiorenza: „Brott statt Steine: die Herausforderung einer feministischen Interpretation der Bibel”, Fryburg (Szwajcaria) 1988, s. 82.
5 Najbardziej znaczącą na tej drodze odkrywania kobiet ewangelijnych jest E. Moltmann-Wendel: „Ein eigener Mensch werden. Frauen um Jesus”, Gutersloh 1987, s. 150.
6 Rabanus Maurus: „De vita beatae Mariae Magdalenae”, PL 112, 1974; Tomasz z Akwinu: „In Joan­nem Evangelistam Expositio”, c. XX, L. III, 6. Por. Jan Paweł II, „Mulieris dignitatem”, nr 16.
7 Por. B. Brooten: „Junia ... hemorragend unter den Aposteln (Röm 16, 7)”, w: „Frauenbefreiung. Bi­blische und theologische Argumente”, pod red. E. Moltmann-Wendel, Monachium 1982, s. ld8-lil. Biblia Tysiąclecia wymienia „Juniasa” (podobnie K Romaniuk), natomiast inne tłumaczenia polskie (J. Wujka, S. Kowalskiego, E. Dąbrowskiego, Biblii Poznańskiej, Brytyjskiego i Zagranicznego Towa­rzystwa Biblijnego) słusznie podają żeńską wersję tego imienia. Jednak S. Kowalski inaczej tłumaczy dalszą część zdania, co zmienia jego wymowę: Andronik i Junią „mają duże poważanie u Apostołów”, a nie „wyróżniają się między Apostołami” (podobnie K. Romaniuk przy męskiej wersji imienia).
8 M. Daly: „Jenseits von Gottvater, Sohn & Co”, München 1980, s. 33.
9 Dokładniej zob. V. Mollenkott: „Gott eine Frau?: Vergessene Gottesbilder der Bibel”, München 1984, s.137.
10 Przeoczono zmianę znaczenia hebrajskiego słowa adam. W Rdz 2, 8. 15-16 użyte zostało w znaczeniu ogólnym: człowiek. Dopiero w dalszym ciągu opowiadania oznacza mężczyznę bądź męskie imię włas­ne.
11 Takie rozumienie traktują jako nową formę patrystycznego wyobrażenia o tym, że kobiety mają się stać quasi vir. Wtedy Ojcowie Kościoła upominali kobiety, że powinny pozostawić za sobą swoją kobie­cą płciowość, przezwyciężyć ją, aby być równymi mężczyznom w porządku nadprzyrodzonym. Bycie zbawionym dla kobiety było równoznaczne z byciem mężczyzną. Zob. np. C. Halkes: „Suchen, was ver­loren ging Beiträge” zur feministischen Theologie”, Gütersloh 1985, s. 103n; por. A. Skowronek: „O wierze i teologii współczesnego Kościoła”, Warszawa 1989, s. 163-164.

poprzednia strona 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Kobieta

Elżbieta Adamiak

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?