Czytelnia

Psychologia a duchowość

Katarzyna Jabłońska

Odpocząć do... sensu, Z Adamem Jawińskim i ks. Krzysztofem Grzywoczem rozmawia Katarzyna Jabłońska, WIĘŹ 2007 nr 8-9..

Poprzez odpoczynek kontaktuję się ze źródłem sensu. Przygotowuję się nie do niewolniczej pracy, ale do twórczości. Jednym z rodzajów tej twórczości może być oczywiście praca zawodowa, jednak jednym, a nie jedynym. Bóg stworzył, uświęcił, pobłogosławił i podarował nam świat również po to, byśmy się nim cieszyli, podziwiali go, poznawali – świat został człowiekowi poddany nie tylko do pracy, ale i do odpoczynku. Brak odpoczynku powoduje, że za wolno odpoczywam i za szybko się męczę. Każdemu z nas zdarza się czas, kiedy żyje albo za szybko, albo za wolno. Odpoczynek daje szansę powrotu do harmonii, dzięki której współbrzmię z czasem, w którym jestem i który ma swój własny przekaz.

– Kontaktuję się ze źródłem sensu, czyli z Bogiem?

ks. K. Grzywocz: Psalmista przekonuje: Jedynie w Bogu spokój znajduje ma dusza, / od Niego przychodzi moje zbawienie. / Tylko On jest opoką i zbawieniem moim, / twierdzą moją, więc się nie zachwieję. / Jedynie w Bogu szukaj pokoju, duszo moja, / bo od Niego pochodzi moja nadzieja.

Bóg jest źródłem pokoju. On stworzył świat dobry i piękny, pełen harmonii. Przebywanie w obecności Boga uspokaja. Bóg odpoczywający, wypoczęty – daje nam przestrzeń do odpoczynku. Nie zawsze daje nam ją drugi człowiek, szczególnie ten nadaktywny, który nieustannie ma coś do zrobienia. To jego nieustanne działanie potrafi wprawić w niepokój...

... i w poczucie winy, że on taki zajęty, a ja tutaj odpoczywam.

ks. K. Grzywocz: Przy Bogu tak dobrze odpoczywam, ponieważ odpoczywa mój duch. A jeżeli duch nie odpocznie, nie odpocznie również psychika, czyli nie mam szans na osiągnięcie harmonii.

– Co na to psycholog?

A. Jawiński: Człowiek jest całością – rzeczywiście i w pełni wypocząć może wówczas, kiedy odpoczywa jego ciało, psychika i dusza. Jeśli zaniedbamy któryś z tych wymiarów nasz odpoczynek będzie niepełny. I chociaż wszystkie trzy są niesłychanie ważne, jako psychoterapeuta zaryzykowałbym twierdzenie: wyleczcie człowiekowi duszę, a ja nie będę miał nic do roboty.

Opracowała: KaJa

ks. Krzysztof Grzywocz - ur.1962, ksiądz diecezji opolskiej. Jest ojcem duchowym w Wyższym Seminarium Duchownym w Opolu i wykładowcą teologii duchowości na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. Ceniony rekolekcjonista, autor licznych tekstów o duchowości, publikowanych m.in. w „Życiu Duchowym”, „Znaku”, „Pastores” i „Więzi”. Mieszka w Opolu.
Adam Jawiński – psycholog kliniczny, psychoterapeuta. Pracował m. in. w Centrum Terapii Nerwic w Mosznej, w Klinice Psychiatrycznej w Warszawie, był doradcą DG Wspólnoty Energetyki i Węgla Kamiennego, Polskiej Sieci Elektroenergetycznej. Obecnie zajmuje się profilaktyką czynną syndromu wypalenia zawodowego. Mieszka w Mosznej.

poprzednia strona 1 2 3 4 5 6

Psychologia a duchowość

Katarzyna Jabłońska

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?