Czytelnia

Sekularyzacja

ks. Andrzej Draguła

ks. Andrzej Draguła, Quebec: od katolicyzmu masowego do masowego zeświecczenia, WIĘŹ 2006 nr 12.

Podejmowane obecnie działania pastoralne, a także ich relatywna nieskuteczność wskazują, że w najbliższym czasie Kościół w Quebecu będzie musiał znaleźć różnorakie formy duszpasterskie, odpowiadające zróżnicowanym formom przynależności do wspólnoty kościelnej. Nie da się obrócić plecami do katolików kulturowych i skupić się jedynie na małych grupach, by pogłębiać wiarę małej reszty. Kanadyjscy pastoraliści coraz częściej uświadamiają sobie, że być katolikiem – nie oznacza wcale koniecznie być członkiem jakiejś parafii. Katolikiem bowiem można być przez osobiste zaangażowanie w życie Kościoła, przez świadomość przynależności (obecność na liście parafialnej), ale także przez religijne, kulturowe czy duchowe odniesienie, które wcale nie musi się przekładać na jakąkolwiek sformalizowaną relację przynależności15.

Kościół skazany na bezpłodność?

Czy Kościół w Quebecu skazany jest na bezpłodność? Czy nie zrodzi już nowych generacji ludzi wierzących? Czy przyjdzie nam umrzeć bezdzietnie, jak myśleli Abraham i Sara (Rdz 18, 11)? – pyta Normand Provencher16. Czy rzeczywiście nie zobaczymy już naszych dzieci ani naszych wnuków? Nie można już ukrywać tej bezpłodności, co więcej – trzeba się przyznać do tego, że tracimy już pragnienie, by ten stan się odmienił – dodaje teolog z Ottawy.

Według Biblii bezpłodność staje się ostatecznie znakiem błogosławieństwa Boga, który może zesłać potomstwo tym, którzy pokładają w nim ufność. Tak było z Anną, matką Samuela (1 Sm 1, 5), tak było z matką Samsona (Sdz 13, 2), tak było z Elżbietą, matką Jana Chrzciciela (Łk 1, 7). W kontekście kulturowym i religijnym tamtej epoki bezpłodność była dla tych kobiet upokorzeniem, a nawet hańbą. Czy nie jest to właśnie doświadczenie, które obecnie przeżywa Kościół? – kontynuuje Provencher. Bezpłodność tamtych niewiast stała się okazją dla wolnej inicjatywy Boga. Czy aktualna bezpłodność Kościoła w Quebecu nie może się stać momentem łaski, gdy Bóg zechce uczynić coś nowego? Nie wolno więc popadać w rozpacz czy beznadzieję, ale trzeba na nowo nabrać odwagi i nie przestawać błagać Boga.

Kościół przeżywa obnażenie, które nie ma żadnego precedensu. Ten okres bezpłodności zasługuje, by przeżyć go z pokorą, nadzieją i roztropnością. Przeżywamy czarną noc, a świt każe wciąż na siebie czekać – konstatuje Provencher. Tylko że dla chorego, który zdaje się umierać z niepokoju, każda noc wydaje się za długa.

1 Raymond Lemieux, Jean-Paul Montminy, «Le catholicisme Quebécois», Quebec 2000, s. 17.
2 Cyt. za: tamże, s. 17.
3 Tamże, s. 28.
4 Tamże, s. 39.
5 Dane z raportu W. Clarka i G. Schellerby, dostępne na stronie www.statcan.ca
6 Raymond Lemieux, Jean-Paul Montminy, «Le catholicisme Quebécois», dz. cyt., s. 68, 89, przypis 19.
7 Tamże, s. 69-70, Normand Provencher, „Trop tard? L’avenir de l’Église d’ici”, Ottawa 2002, s. 33-35.
8 „Risquer l’avenir. Bilan d’enquête et perspectives”, Montréal 1992.
9 Gregory Baum, „Sécularisation et catholicisme au Quebec: analyse d’un débat contemporain”, “Religiologiques” 1995 nr 11, s. 26. Polski przekład tego tekstu ukazał się właśnie w miesięczniku “W Drodze” 2006 nr 11.
10 André Charron, „Réaction au rapport de recherche et aux politiques retenus”, mps, s. 5.
11 N. Provencher, dz. cyt., s. 25.
12 Dla porównania: badania z roku 2001 pokazują, że 77% całej populacji Kanady deklaruje się wciąż jako chrześcijanie. P. Beyer, „Transformation et pluralisme: les données des recensements de 1981 à 2001”, w: „La religion dans la sphère publique”, red. S. Lefebvre, Montréal 2005, s. 16.
13 N. Provencher, dz. cyt., s. 30.
14 Zob. G. Baum, dz. cyt., s. 24.
15 Tamże, s. 32.
16 N. Provencher, dz. cyt., s. 51.

poprzednia strona 1 2 3 4 5 6 7

Sekularyzacja

ks. Andrzej Draguła

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?