Czytelnia

Anna Karoń-Ostrowska

Anna Karoń-Ostrowska, Niepokoje inteligenckiej duszy, WIĘŹ 2005 nr 12.

Niezwykle przejmujący jest zawarty w rozdziale „Księga powrotu” opis bycia, odchodzenia z Kościoła i kolejnych prób powrotu. Jest to – nieznana mi w polskiej literaturze religijnej – analiza stanów duszy inteligenta, intelektualisty, który zmaga się sam ze sobą i z „kościelną rzeczywistością”, której nie potrafi zaakceptować bezkrytycznie. Pyta o wiarę, autentyczne odnalezienie się w relacji z Bogiem i ze wspólnotą wierzących. Uważam ten fragment „Ach” za lekturę obowiązkową dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć ludzi stojących na progu Kościoła, wahających się, niezdecydowanych. Pomaga on zrozumieć dramat rozgrywający się między pragnieniem głębokiej wiary i szacunkiem do racjonalnego myślenia.

Droga przez skomplikowaną rzeczywistość świata, jakiej przykładem jest „Ach”, wydaje się propozycją trudną, ale czy tak naprawdę jest inna? Dla człowieka, który czuje świat, chce być w nim obecny, a jednocześnie nie zgadza się na zbyt łatwe odpowiedzi na trudne pytania, nie przyjmuje fałszywych pocieszeń, które próbują znieczulić ból istnienia – czy może być inna droga? Inna niż ta, która prowadzi przez samotność, mrok i uczciwe przepracowywanie podstawowych doświadczeń takich jak miłość i walka, zdrada i namiętność, zło i cierpienie, zmaganie się z własnym fałszem o prawdę istnienia. Prawdę, która nie jest odarta z tajemnicy, ale nie jest też lukrowana różowym, zbyt słodkim cukrem, który zabija prawdziwy smak. Bo właśnie o ten smak chodzi.

poprzednia strona 1 2 3

Anna Karoń-Ostrowska

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?